--> - چيز از يكديگر جدا نمىشوند تا در حوض كوثر بر من وارد شوند . ومن در عترت وأهل بيت خود از شما سؤال نمىكنم ، مگر چيزى را كه خدا مرا امر فرموده است : « قُلْ لا أسألُكُمْ عَلَيْهِ أجْراً إلّاالموَدَّةَ فِي القُرْبى » 1 . يعنى ، بگو يا محمد كه سؤال نمىكنم از شما بر تبليغ رسالت مزدى ، مگر محبت خويشان من . پس چنين مباشد كه چون بياييد در حوض كوثر نزد من ، دشمنى كرده باشيد با عترت من وستم كرده باشيد بر ايشان . به درستى كه در روز قيامت سه رايت وعلَم بر من وارد خواهد شد از اين أمت . يكى رايت سياه تيره . چون به نزد من آيند ، گويم كه : شما كيستيد ؟ پس نام من از خاطر ايشان محو شود . گويند : ماييم أهل توحيد از عرب . پس گويم كه : منم احمد ، پيغمبر عرب وعجم . ايشان گويند كه : ما از أمت توييم . من گويم كه : چگونه بعد از من رعايت كرديد كتاب خدا واهل‌بيت مرا ؟ ايشان گويند كه : اما كتاب خدا را پس ضايع كرديم وتأويل وتحريف كرديم آن را . واما عترت تو ، پس سعى كرديم كه ايشان را از روى زمين براندازيم . پس من رو از ايشان بگردانم وايشان تشنه از پيش حوض كوثر برگردند . پس رايت وعلَم ديگر به نزد من آيد از رايت أول سياه‌تر وتيره‌تر ، ومثل أول جواب گويند مرا . پس گويم كه : من دو چيز بزرگ در ميان شما گذاشتم ؛ چه كرديد با آن‌ها ؟ گويند كه : كتاب خدا را مخالفت كرديم ، وعترت تو را يارى نكرديم وايشان را كشتيم ، رانده وپراكنده كرديم . پس گويم كه : دور شويد از من . پس برگردند از حوض كوثر با لب تشنه وروهاى سياه . پس علَم ديگر به نزد من آيد كه نور از آن تابد . پس من با ايشان گويم كه : كيستيد شما ؟ گويند كه : ماييم أهل كلمهء توحيد وپرهيزكارى ، وماييم أمت محمد صلى الله عليه وآله وسلم ، وماييم بقيهء أهل حق كه حامل كتاب حق تعالى شديم ، وحلال آن را حلال دانستيم وحرام آن را حرام دانستيم . ودوست داشتيم ذريهء محمد صلى الله عليه وآله وسلم را ، وايشان را يارى كرديم در هر امرى كه خود را يارى مىكرديم ، ودر خدمت ايشان قتال كرديم ، با هر كه دشمنى با ايشان مىكرد مقاتله كرديم . پس من به ايشان گويم كه : بشارت باد شما را كه منم پيغمبر شما محمد صلى الله عليه وآله وسلم ودر دار دنيا چنان بوديد كه گفتيد . پس آب دهم ايشان را از حوض كوثر ، وسيراب از نزد حوض كوثر برگردند . به درستى كه جبرئيل مرا خبر داد كه أمت من فرزند من حسين را شهيد خواهند كرد در كربلا . لعنت خدا بر كسى باد كه أو را بكشد يا أو را يارى نكند تا روز قيامت . » پس حضرت از منبر فرود آمد ، ونماند احدى از مهاجران وأنصار ، مگر آن كه يقين كردند كه امام حسين عليه السلام شهيد خواهد شد . » 1 . سورهء شورى ، آيهء 23 . مجلسي ، جلاء العيون ، / 546 - 547 ابن‌بابويه وشيخ مفيد وصفار وغير ايشان به أسانيد معتبرهء بسيار روايت كرده‌اند از حضرت أمير المؤمنين وامام محمدباقر وامام جعفر صادق عليهم السلام وابن عباس وغير أو كه : حضرت رسالت صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : « هر كه خواهد كه به روش زندگانى من زندگانى كند وبه روش مردن من بميرد وداخل شود در جنة المأوى كه -